Een zee van boeken en ik ben het strand ...

02 December, 2016

Eerste vrieskou in het Zoniënwoud

2.12.16 Posted by Boekenliefhebber , No comments
Fotografie is een nieuwe hobby - en jawel, dat zal u geweten hebben. Maar het is dan ook gewoon leuk, foto's nemen - al moet je opletten door al dat tunnelkijken niet te vergeten ook het bredere plaatje, inclusief soundtrack, te laten inwerken op je zintuigen. Maar: je kan in close-up rondkijken (jammer genoeg heeft mijn toestel een te zwakke zoom - en soms wat kuren) én een prettig neveneffect is dat je echt wel aandachtiger rondwandelt - ook als je geen toestel bij hebt. Bij gebrek aan menselijke slachtoffers zoek ik het momenteel in de planten- en dierenwereld. Hier enkele foto's van woensdag 30/11 in het Zoniënwoud: de tweede ijs- en rijmdag, berekoud maar toch ook een zonnetje. Hallelujah!














25 November, 2016

Schotse Hooglanders in het Zoniënwoud

25.11.16 Posted by Boekenliefhebber No comments
In station Groenendaal stap je uit aan de goede kant.

Je probeert niet elke paddenstoel die je tegenkomt te fotograferen. 

Je laat je verleiden door deze bosavenue. 

Je denkt: clichés kunnen ook mooi zijn.

Doet tevergeefs je best om een overvliegend vliegtuig te negeren.

Kiest natuurlijk voor dit 'lush green', donzige paadje.

Bent geen klein beetje verrast om dan een domein met iets wat op een buffel-bordje leek te betreden en daar ook nog eens een uitkijkpost aan te treffen. 

En je bent natuurlijk pas hélemaal verrast als de Hooglanders zich gewoon even in volle zicht hebben gezet om van dit heerlijke najaarszonnetje te genieten. 

Ik vraag me af waar de uitdrukking 'eens goed doorbuffelen' in hemelsnaam vandaan komt, en leer pas later dat het
Schotse Hooglanders zijn. 

Onverstoorbaar.

En je zou hun vacht willen strelen.

Het domein waarop ze leven is divers.

Je vindt er zelfs een uitkijkhut.

En heel wat feeërieke taferelen.

Al zal deze ex-gevederde dat misschien tegenspreken.

De beestjes besluiten eens op te staan.

Wanneer ik hen van een andere kant fotografeer.

En ook aandacht heb voor hun kunstzinnige Hooglandvlaaien. 

Zo kom ik ook in de buurt van hun stallen.

En hun drinkbakje.

Nu is hun interesse pas echt gewekt. Zou ik de langverwachte kapper zijn?

Ook mama of papa komt eens piepen.

En zo sta ik oog in oog met deze prachtige dieren.

En terwijl ik zo af en toe eens achterom kijk - je wil ze toch niet echt onverhoeds in de rug - maar natuurlijk ook rustig mijn ogen vooruit blijf uitkijken (ik wist niet dat ze met 3 waren) geniet ik van hun paradijselijke omgeving. 

Nieuw favoriet plekje denk ik.