Smogalarm in Brussel

"Il ya toujours de la pollution.

Je préfère le soleil et la pollution

que la pluie et la pollution."

Mijn bakker bakt ze sunny side up.

Kiest dat gij 't niet beklaagd

Gisteren hoorde ik van een Navo-pief (op tv natuurlijk) dat er de volgende jaren wereldwijd zo'n 300 kernenergiecentrales bijkomen. Beetje beangstigend als je weet dat zelfs een auto niet foutloos van de band kan rollen. We beleven boeiende tijden, broeierig ook. Armoede, overbevolking, nieuwe wereldmachten, oplossingen die er geen zijn. Alle goede bedoelingen ten spijt: 7 miljard mensen moeten altijd maar méér consumeren, kwestie van het economische systeem te vrijwaren. En dat wordt steeds moeilijker.

Lang voor deze crisis waren er al momenten waarop het vooruitgangsdenken een knauw kreeg. Toen de Belgische vliegmaatschappij Sabena voor een appel en een ei aan Zwitserland werd verkwanseld bijvoorbeeld. Heel België huilde bittere tranen: samen met de lieflijke hostessen in hun typische blauwe kostuumpjes namen we ook afscheid van de vette jaren. We stonden weer met onze voetjes op de grond: op een miezerig, grijs stukje tarmac waar de duiven op je kop schijten, om precies te zijn. Wat volgde was een stormloop op Sabena-memorabilia, tastbare herinneringen aan la Belgique à papa. Zelf heb ik een Sabena Revue uit 1974, tijdschrift dat passsagiers waarschijnlijk gratis in de schoot kregen geworpen. Advertenties voor sigaretten die bijdragen tot je levensgeluk, maar dankzij het thema 'abdijen en begijnhoven' ook deze prachtige illustratie. Marketing op zijn best!

En de cover is ook niet slecht:

Waar is de tijd?

1895. Filmpjes uit de persoonlijke collectie van de gebroeders Lumière. Peuter vist in visbokaal. Turners springen op een paard. Smid bonkt op stuk metaal. Congressisten verlaten de boot.

2050. De tramodulaire ruist door de niet-geasfalteerde straten, een menselijke sprinkhaan veert op, ornitoplanes (foto) zweven door het zwerk.

1986. Fred Bervoets ziet zich overmeesterd door een Invasie van rode beestjes. 

2010, Mons. Een bezoekje aan respectievelijk het Mundaneum (expo Des Frères Lumière aux Frères Dardenne), La Maison Folie (Penser le futur met werk van de Brusselse architect Luc Schuiten) en de bam (Beaux-Arts Mons).

(heerlijk, zo'n weekend zonder boeken)

Hoofddoekendebat

Bovenstaande dame hoopt de moderator af te leiden van de, van de, euh van de ...
Almaar kleiner groeien biedt u nog een andere kijk op het Hoofddoekendebat.

Singin' in the rain

Waarom jezelf ongelukkig maken? Mijn ratio-ik zegt: stop met boeken kopen, plaatsgebrek! Mijn biblio-ik zegt niks, doet zijn schoenen aan en gaat op stap.

Het is een tijdje geleden dat ik deze Oxfam bookshop nog eens had bezocht. Veel oude brol en te duur geprijsd, zeker als je weet dat ze alles gratis krijgen. De sfeer is ook wat wuft, het personeel (gerant + vrijwilligsters) speelt 'winkeltje' en toevallig staan er boeken in de aanbieding. Het had ook schoensmeer kunnen zijn.

Een eerste scan van het aanbod levert weinig nieuws op. Niks om precies te zijn. Wat met al die dozen ongeprijsde boeken van vorige keer? Verkocht? Back to sender? Helemaal achteraan een piepklein hoekje Nederlands, Ward Ruyslinck en Harry Potter strijden om de aandacht. Och here, er zit niks anders op dan de galerij Engelse literatuur minutieus te screenen. Aha,  A.M. Homes! Mmmm een autobiografisch verhaal over haar adoptie - miserie miserie... Maar dan gaat de bal aan het rollen:

Richard Dawkins, River out of Eden: "DNA neither cares nor knows. DNA just is. And we dance to its music."

Italo Svevo, As a Man Grows Older: "Italo Svevo's entertaining story of a small-town Dante and the sluttish mistress he tries to elevate to the role of Beatrice".

Luc Sante, The factory of facts. Als kind emigreerde Sante naar de USA. Op 35-jarige leeftijd keert hij terug naar zijn geboortestad Verviers. "And only from within the past can I appreciate the present, which is all things considered a dispiriting place to live. Each is a shabby, passive-aggressive dictatorship of compromise and self-delusion. Under the rhetoric, we all know this."

The world of Robert Fisk. Volume 2: 1999-2008. "There is no connection between Islam and 'terror'. But there is a connection between our occupation of Muslim lands and 'terror'."








4 goede boeken voor 9 euro. Tevreden stap ik naar buiten, de regen tegemoet. Het leven kan mooi zijn.

Boeken verkopen anno 2010

"En het woord zeldzaam kunnen we ook schrappen dankzij internet."
Vincent van de Vrede interviewt Mirjam Timmermans van antiquariaat Coriovallum (link naar Antiqbook)

Kom, kom

Leeren lezen anno 1943.

Here is ... Dr Von Igelfeld

"So you are a physicist," said von Igelfeld. "You are always up to something, you physicists. Looking for something or other. But once you find it, you just go off looking for something more microscopic. Your world is always getting smaller, is it not?"

En ik ben niet de enige die dit grappig vind. Meer over Professor Dr Moritz-Maria Von Igelfeld op deze wikipedia-pagina. Perfect lees- en lachmateriaal op overvolle, stinkende bussen!

Signs of the times

Leuke link ontvangen van Erik: Awful Library Books, een blog over gedateerde bibboeken die nog altijd op de schappen staan. Delightful.

Lees hier het artikel in The Times.

High hopes

Van Christiaan Weijts las ik een tijdje terug Via Capello 23, en daar was ik best van onder de indruk. (Een misdruk trouwens, met een twintigtal dubbele en een twintigtal verdwenen pagina's - helemaal niet storend). En dus kocht ik de voorbije kerst de inmiddels achtste druk van zijn debuut, ART. 285b. Goed geschreven, en al snel had ik een 200-tal pagina's achter de kiezen. Maar toen kwam er een kleine leespauze, en stilletjes bekroop me het gevoel: weer een mannelijk, zelfbewust hoofdpersonage (twintiger, jonge dertiger), weer sputterende relaties met beloftevolle maar teleurstellende vrouwen, weeral Italië als highbrow exotische toets (Toscane, Firenze, Venetië, de occasionele perdone) ... Let wel, ik ga nu met plezier zitten voor het vervolg en de ontknoping. Maar het eveneens aangeschafte De etaleur laat ik nog even rusten.

Update: uitgelezen en het lichte gevoel van teleurstelling blijft. Te hoge verwachtingen? Te weinig voeling met de pianomuziek-metaforen? Of ben ik simpelweg te oud geworden en kunnen de besognes & love affairs van zoekende postpuberale medemensen me gestolen worden?

En in 2010

Ik houd van goede voornemens, op voorwaarde dat u me er later niet aan herinnert. Zodoende: enkele projecten voor het komende jaar: 

• Me abonneren op een of ander boekenmagazine (bij Occy eens kijken wat )
• Cees Nooteboom strikken om enkele handtekeningen te plaatsen (inderdaad een 'oeuvre'-auteur zoals hij zelf graag vertelt, en dat mag bekroond)
• De nieuwe Christiaan Weijts kopen, lezen en eens goed bestuderen (en als hij in de buurt is een handtekening laten zetten)
• Enkele 'klassiekers' lezen: Kafka, Orwell ...
• Meer humor lezen: Mordecai Richler, Thomas Sharpe (suggesties welkom)
• Milan Kundera herontdekken (en soortgelijken, suggesties welkom)
• Uitvissen welke recensent zo'n beetje mijn smaak heeft. M.a.w. wie doet me enkele mij onbekende auteurs ontdekken?
• Me informeren over opstarten eigen uitgeverijtje (administratief maar vooral ook technisch: druk, typografie, papier, illustraties ... ) 
• In het verlengde: een cursus boekbinden volgen (zal voor september zijn)
• Altijd al willen doen: een veiling bijwonen.  
• Terug naar de bib gaan (waarom? ik vraag het me ook af. We beginnen met het ontlenen van een cd) 
• Af en toe iets van Het beschrijf meepikken (als ik eens een naam herken) 
• 72 soul een beetje achter de veren zitten voor zijn schrijfproject
• Meer lezen, minder lullen.

Het is wat het is

'Het is wat het is' had ook een mooie titel voor het boekenprogramma Iets met boeken kunnen zijn. Een orkestje dat de voordragende auteurs overstemt (het is televisie!), schrijvers die altijd hoopvol naar de landgenoot-interviewer kijken (red mij, deze heeft er echt niets van begrepen!), antwoorden die vakkundig worden doodgemaakt (ha, tegen het systeem, maar dan bent u marxist!) en schrijvers die zich zichtbaar afvragen waaraan tv zijn status verdient. Geef hen maar de akker van hun verbeelding. In een format raken ze al snel de weg kwijt.

Ongewettigd afwezig

Maar natuurlijk, geen twijfelen aan. Daar, linksboven op de hoek van de tweede boekenplank. In ieder geval: heel zichtbaar. Lichtblauwe softcover, klein formaat, lichtjes gerafeld, gelijmd en op de achterflap reclame voor autobanden Willems. Toegegeven, het kan ook carrosserie Willems zijn. Literair tijdschrift anno 1988. Met daarin een kortverhaal dat je leven gaat veranderen. Je eerste stap in de uitgeverswereld.
Helemaal in je nopjes overbrug je de drie meter naar het boekenrek, zeilend op het kompas van je geheugen. Hier geen keurslijf van alfabet, trefwoord of uitgever. Gewoon onthouden waar je het boek het laatst hebt gezien. Je stap vertraagt, de gloed van de verwachting spreidt zich, je linkerhand klaar om de toekomst te omhelzen. Maar dan... geen tijdschrift te zien! Je kijkt eens goed in het rond, rommelt aan wat stapeltjes, maar je weet nu al: deze zoektocht is gedoemd. Een legioen rode mieren nestelt zich in je nek. De toekomst laat nog even op zich wachten.

Een vleugje zomer

"Sometimes in the morning, and oftener in the afternoon,
when the sun has withdrawn from that part of the mansion, a young woman appears on the piazza with some mysterious Penelope web of embroidery in her hand, or a book. There is a hammock over there - of pineapple fibre, it looks from here.
A hammock is very becoming when one is eighteen, and has golden hair, and dark eyes, and an emerald-colored illusion dress looped up after the fashion of a dresden china shepherdess, and is chaussée like a belle of the time of Louis Quatorze.
All this splendor goes into that hammock, and sways there
like a pond-lily in the golden afternoon. The window of my bedroom looks down on that piazza - an so do I."

Marjorie Daw - Thomas Bailey Aldrich (illustratie van John Cecil Clay).