Posts

Showing posts from June, 2008

Boekenjobje

Solliciteer je voor het laagste jobje op de brain food chain, een bescheiden deeltijds boekenverkoperjobje waarbij je de kunst moet verstaan de klanten vooral niet af te schrikken, lees niet omver te lullen, te enthousiast te begroeten, of, oh my god ongevraagd advies te verschaffen, dan doorkruis je het hele land naar het epicentrum van het hinterland, gelegen aan een steenweg waar de Vlaming 's nachts zijn dood en overdag zijn brood vindt, dan word je zelf omvergeluld door de eigenaar van deze boekenwinkel, dan smacht je naar een drankje, een koffie, oh god, gewoonweg iets om het stof van de voortvaart der volkeren en de achterlating hunner geschriften weg te spoelen, dan krijg je de belofte van een reactie, dan doorkruis je die twintig meter lange gang Nederlandse 'literatuur', twee meter hoog, dan plooi je je nek en reik je je hals, dan vraag je je af, zovele levens, zovele onbekenden die boeken schreven voor zichzelf, dan duimel je tenslotte toch een Nooteboompje in s…

Rituelen: een belevenis

Image
Rituelen van Nooteboom is een van de beste boeken die ik ooit las. Schrijver die verder kijkt dan de werkelijkheid. Blaast banaliteit leven en ziel in met poëzie en magie: “de Hilversumse lanen waaraan de villa’s als donkere tombes in hun tuinen stonden”, “alles en iedereen leek gedompeld in een laagje geluk”. Kan een personage schilderen over 100 bladzijden, of typeren in één zin: “een man wiens verhouding met de wereld mislukt was, en die daarom in hoge, scherpe tonen de wereld van zich afstootte alsof hij nog haar meester was.”


Hier geen kunstmatige sprongen in tijd en ruimte, zoals wel eens het geval in zijn essays-reisverhalen. “Denken, wat was dat trouwens precies? (…) die omgevormde massa van sentimenten, impressies, observaties, dat was zijn denkwijze. Je kon daar wel met woorden omheen cirkelen, maar er bleef altijd veel meer niet uitgedrukt dan wel” luidt het ergens. In Rituelen vindt zijn denken wonderwel de weg naar de woorden. Een belevenis.