Kleiner

Het gebeurt niet vaak, maar gisteren heb ik enkele mensen gelukkig gemaakt. Om te beginnen de plaatselijke boekenboer: zo om het halfuur stond ik nu eens voor de ene, dan weer voor de andere inkoper. Nu eens met kwantiteit, dan weer met kwaliteit: een minderwaardig boekje tussen enkele mooie kunstboeken haalt al snel de prijs omlaag. Het mag gezegd: ze zagen me graag komen.
Zelf ben ik nu ook een gelukkiger man. Er is voorwaar wat ruimte op de schappen. En ik weet dat ik in de toekomst, zonder mijn boekenliefde geweld aan te doen, toch wat kieskeuriger ga aankopen. En als dat niet lukt: er even snel weer afstand van doen. Want geef toe: slechts een enkele titel of auteur is ons op het hart geschreven. Een derde gelukkige, een die van nog niks weet, is de toekomstige koper. Ik hoop dat hij of zij even denkt: dit is mijn dagje wel. Wie verkoopt dat nu?

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen