Posts

Showing posts from August, 2010

Camps ontmoet Camps

Hugo Camps heeft de gave van het woord. Geschreven én gesproken. Zijn stukjes op de voorpagina van De Morgen: bazelen en dazelen, een emotioneel pretpark tot jolijt van de lezer. Maar als hij iemand interviewt, vertrouw ik hem voor geen millimeter. Niet de geïnterviewde is aan het woord. In elke zin weerklinkt Camps: het is schrijn óf tombe, daartussen heerst de leegte van het woord. Geen kritische vraag, geen dissonant van werkelijkheid. Camps, perfecte gastheer en lofredenaar. Schrijver, jawel. Maar journalist?

NB: veralgemenen is onrecht aandoen, in zijn carrière zal hij waarschijnlijk al vele interview-wegen hebben bewandeld. Ik verwijs hier vooral naar zijn interview/portret van la dame Vanthielen in DM-magazine. Maria Theresa Fransesca Vanthielen, als ik het goed begrijp. 

Poëzie

Onverwachte poëzie is poëzie op zijn best. Sinds enkele maanden wordt 'mijn' buslijn richting Vorst bediend door een rammelkast zonder vering. Het omhulsel van de luidruchtige motor neemt ongeveer de helft van de bus in beslag. De weinige zitjes bestrijken zowat alle windrichtingen. Maar zie, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Want op 1 cruciale positie kijk je uit op een oude affiche van een of andere internetprovider - Clearwire - die, in het Nederlands nog wel, reclame maakt. Niet met een foto van een hippe meid, niet met een linke slogan, niet met een concurrentiële prijszetting. Nee, gewoon met volgend gedicht van Paul Van Ostaijen uit 1918:

Wiegeliedje voor de geliefde Dat trage zich toevouwen je oogleden, te dragen het loom fluweel van onze nacht.
Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei.
Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind, want morgen moet je de ogen openen: ‘n zeer fris blad dat beeft in morge…

Maria

Image
Een zekere frenzy is de bibliofiel niet vreemd. In De Slegte kwam er eens een goedgeklede Nederlandse vijftiger over de vloer met maar 1 boek in gedachten: Maria Speermalie van Herman Teirlinck. Opgewonden betastte hij het tiental Teirlinck-titels, maar geen Speermalie. Maria Speermalie, prachtig boek verzuchtte hij, alvorens er vliegensvlug weer vandoor te gaan. In gedachten zag ik zijn vrouw op de hotelkamer, zich afvragend waar meneer uithing. Zelf viel ik een beetje uit de lucht. Teirlinck kende ik, maar nooit gedacht dat hij ook schunnige boeken schreef, want ik had natuurlijk Maria Spermalie verstaan.

Zes zomers later vind ik dit gehavend exemplaar, inclusief ex libris. Uitgeverij Wereldbibliotheek, Amsterdam - 1942. Mmm, een eerste druk misschien? Toch niet, zoveel geluk krijg je nu ook weer niet voor 1 euro. Wat is het toch met dit boek dat een noorderbuur zo in vuur en vlam zet, vraag ik me af, terwijl ik me in de zetel nestel en begin te lezen:
"Een tros kersebloemen sp…

Rumoer

Image
What goes up, must go down. Maar in het universum van Botho Strauss gaat er niets omhoog, en gaat alles omlaag. De mens kan zichzelf misschien nog enkele levensjaren een rad voor de ogen draaien. Denken dat hij zweeft. Maar het leven zuigt genadeloos het merg uit de mensenziel. Wat overblijft? Een neergang, een eeuwig struikelen en stommelen, nu eens leunend op zichzelf, dan weer op een naaste, om ten slotte, gevloerd en uitgeput, een laatste hijgende zucht te slaken. Rumoer: de toestand is hopeloos én ernstig. Een dodelijke combinatie.

Een sissend piepkuiken

Image
Moet regelmatig in de lach schieten bij deze nogal vrouwonvriendelijke maar daarom niet minder ware fragmenten uit Heremijntijd - Exercities & ketelmuziek van Komrij:

* "En altijd wanneer ik in de buurt van vrouwen  kwam, in later jaren, begon het te motregenen. Ze waren zeer kundig in 't motregenen, ze hadden daarin 'n hoge graad van perfectie bereikt, 't was een talent, dat leed geen twijfel." * "Het theewatergebabbel van vrouwen, hun watervalachtig geroddel vol venijn maar zonder inhoud: dit vormde voor mij het paroxisme van zinloosheid." * "Maar ik citeer dit fragment niet zozeer om zijn gevoelige humor (...), als om het hier geleverde bewijs dat vrouwen, wanneer ze niet worden onderdrukt, als vanzelf gaan dromen dat ze worden onderdrukt. Eerst creëren ze zelf het probleem, en vervolgens gaan ze erover tobben. Ze zuigen hun eigen onderdrukking uit de duim."

Ik zou het niet veralgemenen, maar er bestaat zeker een type vrouw dat hieraa…

Time and again

Image
Lang geleden dat een magazinecover nog eens nieuws was. Hakt er wel in natuurlijk. En de Amerikanen moeten overtuigd worden van de noodzaak om in Afghanistan te blijven. Al is de keerzijde van die aanwezigheid ... dezelfde cover. Immers, de door Wikileaks ontsloten documenten tonen duidelijk dat er links en rechts wel een dozijn onschuldige slachtoffers te betreuren valt. Enkele dozijnen, dat wordt al snel een gros. Een groot gros zelfs. Mooi staaltje van magistrale manipulatie. Mannen met baarden en een bedenkelijke moraal: als ze niet bestonden, hadden de Amerikanen ze wel uitgevonden.