Posts

Showing posts from September, 2010

Everything changes

Image
Dit boek heb ik al eens gelezen, dacht ik na enkele pagina's. Maar het was een cadeautje van een maat, 'niet supergoed maar toch wel de moeite', en inderdaad: ik was al snel mee en was toch nieuwsgierig naar de afloop. Maar, zoals gezegd: ooit al eens gelezen, want de plot - een doktersbezoek dat zorgt voor een maalstroom van gebeurtenissen en een ommekeer in moraal, levenswijze, relaties - lijkt echt wel héél veel op This book will save your life (2006) dat ik simpelweg beter vond. De humor was snediger, de personages een tikkeltje irrealistischer (mag best in fictie), de verhaaltjes een beetje absurder ... Everything changes (2005) is me iets te mainstream: de jonge dertiger als hoofdpersonage, de vriendin, de minderbegaafde broer, de niet zo originele verhaallijnen ... Er zijn kortom te weinig verrassingen: het format van de bestseller wordt perfect gevolgd, maar jammer genoeg ben je je daar als lezer ook regelmatig bewust van. En dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Zonnig met een wolkje armoede

Ooit The Wire gezien? Speelt zich af in de onderbuik van Baltimore, maar toen we even de wijk Raval in Barcelona doorkruisten, in mijn gids omschreven als "uw veiligheid is hier 's avonds niet gegarandeerd" maar door een vriendin aangeraden als een gezellige culturele smeltkroes, dacht ik even in voornoemde serie beland te zijn. Hustlers, players, dealers, working girls, ... In het spoor van enkele hooggehakte (mooie) benen passeren we een of andere evangelische missie met een lange rij hongerigen, moeten we uitwijken voor enkele Bubbs-figuren die een winkelkarretje met hun hele hebben en houden voortduwen, krijgen we hasjjies aangeboden, aanschouwen we de hele (onder)wereld op een vierkante kilometer, en als we op de lokale Rambla belanden is het plaatje compleet: een meute persmuskieten omcirkelt een of andere bobo-politicus die, aan de lijfwachten te zien, ook mijn gids gelezen - of geschreven - heeft. In elk geval, The Wire-gelijk waarvan het vijfde seizoen focust op…

Eresaluutje

Oud-Herk had het in een commentaar hieronder over "de oppervlakkige blogwereld". Dat vind ik nog best meevallen, al is bloggen natuurlijk grotendeels eenrichtingsverkeer, alsof je wat tegen de spiegel staat te praten. Maar niettemin, ik kijk graag eens in de spiegel van de ander. Oud-Herk zelf blaast het stof van vergeten schrijvers. Nevski Prospekt haalt zijn dweil regelmatig door de zee van de literatuurgeschiedenis en wringt er een zin poëzie uit. De grote drie (gangmakers), Bibliofilos, Boekensneuper en Boekengek zijn gepassioneerde lezers en verzamelaars wier soms maandenlange stilzwijgen - om diverse redenen - ons iets leert over de betreurenswaardige betrekkelijkheid van het bloggen. Occy, de marathonman, geeft de zee geen tijd om zijn voetsporen in het zand weg te vagen: zoef, daar is hij weer. Boekendingen heeft geruisloos de plaats van De Papieren Man ingenomen. Perkamentus doet kond van zijn verzamelavonturen op een manier die niet zou misstaan in print. Achille l…

Den schrijver slaapt

Dezen ochtend togen wij naar den grootstad alwaar onzen schrijver, een modernen Odysseus gelijk, onvervaard het leven en de liefde tegemoet treedt. Uit zijner werk spreekt een doorleefd mededogen voor den modernen mens, gehuisd in grote blokken van beton, gespeend van groene natuur en blauwe lucht. Edoch, zijn werk is niet grijs maar verhaalt ons den kleurrijken wereld ener wereldburger, gekooid maar niet getemd. Op dezen wonderbaarlijken plek voedt onzen schrijver zijn geestesleven met indrukken, ontmoetingen en aanzichten die hem dagelijks ten deel vallen. Daar aanschouwen wij den eersten in een lange reeks beige regenfrakken, ginder een dronkeman die voorzekerst geen siroop aan het nuttigen is, en schier struikelen wij over een bedelende vrouw in wier bekertje met mondjesmaat een muntstuk nederdwaalt.

De geroemde barmhartigheid, ons zo vertrouwd uit zijner werk, valt ook ons ten deel wanneer wij ten langen leste, na vele omzwervingen eigen aan het zich verplaatsen met bus en tram …

"Ik zou hun zelfs hun toegangskaartje doen betalen"

Image
Dat een scheidsrechter zelfs de minzaamste aller trainers, Jan Ceulemans, door het lint doet gaan, hoeft niet te verwonderen. Hugo Claus in een vraaggesprek met Piet Korrel van Het Laatste Nieuws - 28.11.1962:

"Zoudt gij de Belgische voetbalscheidsrechter beter betalen, zoals in Nederland?
Absoluut niet. Niemand vraagt hen te scheidsrechteren. Zij zijn het centrale afreactiemiddel voor de massa in het voetbalveld. Het zijn zogenaamde despoten, die vaak thuis zeer weinig in het midden hebben te brengen en daar eindelijk gedurende anderhalf uur de leiding nemen. Ik zou hun zelfs hun toegangskaartje doen betalen, want zij nemen vaak beslissingen waarvoor gij en ik naar de psychiater zouden worden gestuurd."

En zou het waar kunnen zijn? Zit ik nu al weken te grasduinen in een boekje dat gesigneerd is door de schrijver? En dat ik het nu pas zie? Is dat bloggen toch ergens goed voor ;-)  Pour Anne, mooi zo. Een woordje Frans mocht toen nog (en zijn getroebleerde relatie met Vlaand…

Saint-Simon

Image
Een jaar of twee heen zag ik, onder de bescherming van het nachtelijke duister, op Arte een documentaire over bibliofielen en bibliomanen. Eén personage had zijn hele bestaan opgehangen aan dat éne boek. Een veertiger in strak pak, zo op het oog niet echt blakend van gezondheid, vulde zijn hele leven met het lezen en herlezen van de Mémoires de Saint-Simon. Het burgerdom is springlevend, dacht ik, hoewel springen een exces was waar deze burger al lang niet meer aan deed. In de verkeerde eeuw geboren, zag je hem denken, terwijl hij in het keurslijf van zijn antiquair meubilair, het hoofd neerwaarts wendde en verdween richting 17de, 18de eeuw. Knettergek natuurlijk, extravagant heet dat in gegoede kringen, maar toen ik dit boekje zag liggen, kon ik me toch niet bedwingen:


"Les mémoires de Saint-Simon", een tentoonstellingscataloogje van de Brusselse schilder/tekenaar Jean Van Léda. Was ook een liefhebber van de 12.000 pagina's memoires, en wilde dat delen met de wereld. H…

Hallucinating Foucault

Image
Hoeveel schrijvers leven al dan niet in de echt samen met een van hun lezers of lezeressen? Ze sturen hun woorden de wereld in zoals een visser zijn lijn uitslaat. Spontaan denk ik aan Paul de Wispelaere en zijn Ilse, maar waarschijnlijk is het meer regel dan uitzondering. Dat hulpeloze meisje aan de haak ontpopt zich dan al snel tot beschermengel, huisvrouw, moeder, geliefde. Wie heeft er wie aan de haak geslagen? fluisteren zij die uit de boot vallen. De relatie schrijver-lezer staat centraal in het debuut van Patricia Duncker, Hallucinating Foucault.

Cambridge. Onze doctoraatsstudent bestudeert het werk van de Franse schrijver Paul Michel. Zijn liefje theGermanist - all hips and bones - stuurt hem op een missie: overstijg de woorden en ga je geliefde onderwerp redden uit het gekkenhuis. Daar is Michel tien jaar geleden beland na een aanval van razernij. Gecertificeerd schizofreen. De aanleiding: het overlijden van Michel Foucault, een andere prominente homoseksuele schrijver.

Met …

kreukvrij virtueel geluk

Image
Condition, condition, condition. Elke bibliofiel weet waar het om draait. Volgens Eamelje biedt online aankopen een soort zekerheid. Als je abstractie maakt van kwade trouw en onhandige postbedelers misschien wel. Maar het kreukvrije virtuele geluk strookt zelden met de werkelijkheid. Het rovershol ebay heeft me een vijftal jaar geleden voorgoed een dégout bezorgd. De eerste maal met een tweede editie van Charles Darwins' The Voyage of the Beagle. Beschrijving en foto's: het leek wel de openbaring zelve. Redelijk in de wolken met mezelf ontmoette ik de dame in station Gent-Dampoort voor de ruil geld-meesterwerk. Nooit geweten dat het aanzicht van een ragfijne, uitgerafelde boekbinding me zo koud om het hart kon slaan. Zeker niet als je mint condition verwacht. Toen ik verhaal ging halen bij de verkoopster, luidde de repliek: "Wat kan je verwachten van een boek dat al 100 jaar oud is?" Even twijfelde ik wie van ons beiden de grootste dommerik was, maar twee maand late…

Het was zo'n rustige man

Image
Buren, ze zijn slechts zelden een bron van geluk. Integendeel, gegarandeerd verkorten ze je leven met enkele jaren. Sinds enkele weken smaken we het genoegen van een kind in huis. Niet ons kind welteverstaan. Het kind van de buren. Driemaal 's nachts roept het op zijn mama. En weekend of niet, bij het ochtendgloren  begint het te schreien, janken, pleurnicheren. Roepend op zijn mama, jawel. De mama wordt er blijkbaar niet wakker van, wij wel. Welcome to the kindergarten, waar anno 2010 de ouders lustig roken in de ruimte waar hun gebroed 's nachts de slaap moet vatten. Waar dat kind een hele dag roept en schreit dat het een lieve lust is. Waar de muziek een hele dag en nacht weergalmt als was het een dancing. Ik word er tureluurs van. Begin zelf ook al eens te roepen. Althans, zo om middernacht, een weekdag welteverstaan, wanneer die buren 'une petite soirée' houden. Ga ik al eens op hun deur kloppen. "Het was zo'n rustige man, een boekenliefhebber. Onbegrijpe…

Waar is dat boek?

Iedereen leest op zijn manier. Nogal een geluk dat ik niet in de informatiesector werk, of ik had hier het woordje leesbeleving in de mond genomen. Mijn lief bijvoorbeeld is een veellezer. Van de goedkoopste pulp tot de duurste woorden, ze snelt erdoor. Het ene boek is uit, het andere ligt al klaar. Geen bibliofiele neigingen, geen gemijmer over een mooie zin of tot leven gebrachte emotie, geen poespas. Lezen en leven. Zonder de minste neiging om er langer bij stil te staan. Denk ik, althans. Ik heb de indruk dat haar lezen zo iets van haar is, iets waar ze niet te veel woorden wil aan vuil maken.
Analfabete trekjes kan ik haar dus moeilijk verwijten (het zou anders wel verklaren waarom die boeken zo snel uit zijn), maar de gestrengheid waarmee ze mijn rondslingerende boeken lukraak in de kast propt, doet me wel eens wanhopen. Waar is dat boek dat hier lag? staat met stip in de top 3 van mijn meestgestelde vragen. Het moet zijn dat ik een beetje masochistisch ben, want het antwoord ka…