Pringué: 30 ans de diners en ville

There's no such thing as a free lunch, maar dit kwam aardig in de buurt: een snoepreisje van 36 uur richting Parijs en omstreken. Dineren in Saint-Germain-des-Prés, een nachtelijke wandeling langs de Seine, terrasje en overnachting in Montmartre, 's ochtends de bus op om te genieten van de zonsopgang tussen de zompige weiden en het glooiende groen van Haut-Normandie, een viergangenmenu in een aristocratische kader ...
Bij thuiskomst verlang ik naar een verwen-verlenging, en haal ik een van mijn betere biblio-boeken uit de kast: 30 ans de diners en ville van schrijver/chroniqueur Gabriel-Louis Pringué (1885-1965).

Pringué op 25-jarige leeftijd, naar het portret van Jean-Frois Wittman.

Gepubliceerd in 1948, haalt Pringué herinneringen op aan 30 jaar dineren en converseren (hij begon eraan in 1906, na zijn legerdienst - "vingt-quatre mois de spleen") in de salons van de Parijse maîtresses de maison van zijn tijd: gravinnen, prinsessen en  markiezinnen die diners, bals en soirées organiseren waar de hoofdstedelijke fine fleur elkaar ontmoet. Het is slechts bij deze tafelmomenten ("la splendeur des festins") dat de toenmalige vijf Parijse upperclass-kasten elkaar ontmoeten: le gratin (oude aristocratie uit de provincie), la haute bourgeoisie, les agents du change en les notaires (la Finance), la haute Magistrature (waartoe vader Pringué behoorde) en les cosmopolites (plutocraten uit Noord- en Zuid-Amerika). En al meteen typeert Pringué de respectieve dames uit elke klasse, die door hun beperkte bewegingsvrijheid buitenshuis, zelf hun vertier organiseren en soireetjes animeren. Wat volgt is een imposante lijst van gastvrouwen die hij enkele pagina's gunt en waarmee hij een (zeer gevleid) beeld schetst van onherroepelijk voorbije aristocratietijden. Deze uitgave is geïllustreerd met tientallen foto's/portretten van de dames in kwestie:

Madame Gauthereau

                                                      Liane de Pougy - Princesse Ghika

Princesse de Thurn et Taxis

Als het even kan bespreekt Pringué de fysieke verschijning, het menu, de aanwezige gasten, en vooral: in een allerfraaist Frans herinnert hij zich flarden conversaties, vol van beau mots en spitante replieken. Ter illustratie: 
"C'est je crois, vers 1909, après un dîner chez la marquise de Jaucourt que je vis pour la première fois un jeune couple venir donner la représentation du véritable "Tango argentin" qui devait faire fureur dans la suite. La spirituelle Comtesse Mélanie de Pourtalès examinant avec attention cette danse, se pencha vers son voisin qui était un académicien et lui dit à l'oreille "Dansez-vous cela debout?". :-)

Het heeft een vijftal jaar geduurd voor ik deze aankoop ook effectief van naderbij bekeek. (Tip voor schattenjagers in Brussel: Franstalige vondsten doe je in NL-winkels, en omgekeerd). Wat me toendertijd niet deed twijfelen, afgezien van de mooie foto's en de waarde als 'tijdsdocument', waren de mooie boekband: 



En het krachtige ex-libris:  

"A Collection of Books, Brains and Microscopes"

Dat de boekband het werk is van een beroemde Nederlandse ontwerper, was mooi meegenomen:


Maar dat ik zelf kosteloos die Parijse sfeer van weleer nog eens zou opsnuiven, dat had ik nooit verwacht!

NB: Bibman verzamelde enkele mooie foto-links over het Parijs van vroeger en vandaag.

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen