Notebook

  • Vandaag vieren we een week aankomst van vriendje bovenbuurvrouw. Als haar kern ooit al op smelten stond, dan zorgt zijn sperma-tsunami ongetwijfeld voor de nodige afkoeling. Twee maal daags: om 11.30 uur 's avonds en om 5.15 uur 's morgens. Het hele huis piept en kraakt terwijl zij de leidingen smeren. Leidingwater vergiftigen, duwtje op de trap, roofmoord, sloten veranderen, ... zachtjes val ik weer in slaap.
  • Ik schrijf me in op Linked in - je kan niet eeuwig anoniem blijven op internet. Tussen de bedrijven door lees ik twee (Marc Las! en Casa Koen) besprekingen van Elsschots Kaas. Hoofdfiguur Laarmans verliest zich zo in zijn voorbereidingen, dat hij niet toekomt aan de échte verkoop van zijn volvette Edammer. Ik heroverweeg mijn zelfstandigen-ambities.
  • Lief wil naar Stockholm. Ik niet. Nog niet.
  • Kleine opruiming: William Kotzwinkle, columns van Simon Vinkenoog, Campert's Liefdes schijnbewegingen, coverart-pockets en de occasionele thriller verdwijnen uit het zicht. 
  • Steeds vaker het besef dat mijn interesses en geluksmomenten (boeken, een mooie verwoording, een verrassende combinatie van woord en beeld, een fauna-of florastreling, een belangwekkend inzicht) slechts gedeeld worden door een verwaarloosbare fractie van de medemensheid.
  •   
  • 'Ik ben mijn wereld'. Citaat van Ludwig Wittgenstein vóór het eigenlijke begin van De droom van een kaartenmaker van James Cowan. Veelbelovend, en een seconde later (neen, niks van Wittgenstein in huis) begin ik met de lectuur. De kust is veilig. Althans: tot 23.30 uur.

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen