readers block

Een readers block? Nou, ik snel niet meteen naar de dokter. Integendeel, ik verheug me in een universum waar alleen ondertitels en twitterberichten mijn kennis van het alfabet beproeven. Lang leve de bits en bytes op postzegelformaat, de sms-artikels, de foto-onderschriften, de Zweedse tv-series, de nieuwsjournaals waarin Annelies van Herck zich "het ziet ernaar uit dat de CD&V zich weer in allerlei bochten wringt" laat ontglippen. Ik laaf me aan het wij-watervat, de kelk van de politiek, het moeras van de marketing, de biechtstoel van de berichtgever, de jammerklacht van de hoteluitbater, de kattige commentaren op de wollige uitspraken van de spin doctor van de ghostwriter over de souffleur van de auteur. De zin om een boek te lezen, en bijgevolg ook eens een voldragen, uitgewerkte, stabiele, hartslagverlagende en bezielende brok informatie tot mij te nemen, komt vanzelf terug. Al heeft het deze keer lang geduurd. 

Enkele weken geleden strandde ik in Shosha (I.B. Singer) rond pagina 190, waarin de voorbereidingen voor een huwelijk mij plaatsvervangend de hielen deden lichten. Ook Het Verdorven Genootschap (Philipp Blom) droeg niet bij aan de leeslust. Waar me een intrigerend inzicht in de Verlichting (achttiende eeuw) werd beloofd gaat de auteur zich in de eerste honderd pagina's te buiten aan een Romantische verteltrant (typisch negentiende-eeuw) die ons niet langs ideeën (al wordt dit woord waarschijnlijk 100.000 x gebruikt) maar langs personen leidt. En zo komt het, dat ik nu mijn heil zoek in ...

Breekt dit de ban? Ik heb alvast een goed voorgevoel.