Vrouwen van Bruna

Ik heb er maar twee, maar vind ze ronduit schitterend. Zwarte beertjes, de befaamde, goed verkochte en goed gedocumenteerde pocketreeks met het bekende beertje van Bruna. Het zijn allebei fotopockets, een concept dat we vandaag minder kennen (al die privé-uitgaafjes niet meegerekend).
foto Nico Jesse
De Vrouwen van-reeks is onweerstaanbaar charmant. De prachtige foto's in beide boekjes komen totaal tot hun recht op het kleine pocketformaat. De voyeur verheugt zich op een ontblote borst of een korte rok, de amateur-fotograaf verbaast zich over de scherpte van close-ups en de perfecte timing van de tranches de vie, de amateur-reiziger wordt vergast op culturele en stedelijke impressies.

Het inleidende tekstgedeelte is al even sprankelend. De auteur in kwestie bezoekt het land of de stad (waar hij of zij soms woont) om mythes en vooroordelen te beproeven, en om het mysterie dat we soms bejubelend en soms verzuchtend  'de vrouw' noemen, te vatten in woorden. Het zijn journalistieke impressies die ons deelgenoot maken van andere gebruiken, culturen, gewoontes en ook tijden, aangezien deze documentaire (reis)verhalen uit de jaren vijftig stammen.

Vrouwen van Parijs (1954)
Deze titel kom je vaak tegen. Het copyright vermeldt 1954, maar waarschijnlijk is dit zwarte beertje 51/52 pas in 1956 verschenen.
  • De auteur van de tekst die de foto's voorafgaat is André Maurois, een Frans schrijver en historicus.
  • De prachtige zwart-wit-foto's zijn van de bekende Nederlandse fotograaf Nico Jesse, die in 1957 een zekere W.F. Hermans inwijdde in het vak (Hermans: "Hij benaderde zijn modellen alsof ze hem geroepen hadden").
  • De vertaling is van Clare Lennart.
Wat me benieuwt: hoe is deze uitgave tot stand gekomen? Waarschijnlijk was er eerst de Franse uitgave, Femmes de Paris (1954)? In elk geval: het boek bleek een internationale bestseller en werd zelfs in het Japans vertaald.

Vrouwen van Japan (1959)
Een licht gehavend exemplaar, een uitgave van 1959.
  • De tekst is van Christine Arnothy, een Franse schrijfster die bekend werd met haar relaas van haar vlucht uit Budapest tijdens WO II. De goed getimede foto's zijn van Marc Riboud, een bekend Magnum-fotograaf. 
  • De vertaling is van, hou u vast, Wijmie Fijn van Draat. Met zo'n naam ben je natuurlijk voorbestemd voor een literaire carrière.
Postorderbruid
foto Marc Riboud
De reekst telt zover ik kan nagaan een vijftal titels. Bij het afschuimen der online boekenwinkeltjes kan je wel een exemplaartje op de kop tikken, maar dat is toch een beetje postorderbruid-gelijk. Deze Vrouwen van-reeks vraagt om een lijfelijke benadering. Het zijn schaarse, toevallige ontmoetingen en net daardoor des te verrassender en charmanter.

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen