Jeroen Brouwers: Oerboek


Haalde per vergissing Oerboek van Jeroen Brouwers uit de kast om de leeslust aan te wakkeren. Alsof je een lijntje cocaïne snuift om in slaap te vallen. Lees ik zonder verwittiging meteen donkerduistere onweerwoorden als "Nachtschade", "afkeer van het leven", "Het Dode Meisje", "een kuil in mijn bestaan". Hoezeer ik ook zoek naar een streepje licht in deze tunnel triste, ik stoot onverminderd op "deerniswaardig", "krampachtig", "duisternis", "puin". En dan ineens de mooie woorden "intiemspree" en "vliegenverdelgingsmiddel" in een zin. En zo'n woorden zijn het die Brouwers - althans in deze In het midden van de reis door mijn leven - typeren: de kerkhofwachter die af en toe een bloemetje op de zerk legt, maar voor die ene bloem zijn er duizend andere die hij met zijn zwaarmoedige zeis een kopje kleiner heeft gemaakt. Een danse macabre met de eigen demonen, een wetenschappelijk raadsel ook: hoezo, de dood komt pas na het leven?

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen