verslavende veiling-tv

Tja, waarom nu een afspraak met de geschiedenis missen? En jezelf dan - eens terug bij zinnen - voor de kop slaan vanwege een tijdelijke verzameldip? En dus was ik dinsdagochtend, de dag van de Komrij-veiling natuurlijk halsoverkop bezig om alsnog enkele biedingen uit te brengen. ;-) Een eerste keer, en een eerste keer - dat routineuze voorrecht van de kindertijd en de jeugd - is toch altijd een heel bijzondere ervaring. Ach, irrationeel is het zeker: wat dondert het of een bepaald boek nu een tijdje in die bib of die bib heeft gestaan? Maar Komrij is natuurlijk een schrijver die ik hoog acht, toch zo een beetje de Olympus van het land van het geschreven woord. En verhalen: als ze niet bestaan, dan verzinnen we ze wel: het smeersel van onze menselijke mechaniek. Het boek moest dus a. betaalbaar zijn b. mij inhoudelijk interesseren c. een spoor van Komrij dragen. Maar hoe pak je zoiets aan? Immers: de windstilte voor de veiling, de discretie van de gekende verzamelaars op internet en de toch wel grote media-publiciteit deden een succesvolle, druk bijgewoonde veiling verwachten. Het zou dus nauw luisteren ... met welke strategie sleep je dan toch een begeerd boek in de wacht?

De prijzen in de catalogus waren alvast bemoedigend, het aanbod ruim en divers. Je verplaatst je in de verzamelaarspsyche (diep moet je daarvoor niet duiken) en beslist: oké, die kleppers en overbekende verzamelonderwerpen laat ik links liggen. Pareltjes tussen de plooien, waar zitten jullie? Klein maar ook fijn, waardevol grut. Aha, gevonden. Maar op hoeveel boeken bied ik nu? Een heel hoog bod op 1 boek, dat geeft je misschien 90% kans op succes. Maar je betaalt veel, en het zal je maar eens tegenzitten. Twee boeken dan, tegen een redelijk hoge prijs? Mmm. Liever een viertal tegen een gewoon correcte prijs, in de hoop dat er daarvan enkele jouw weegs komen (maar ook liefst niet allemaal tegen mijn maximumbod aub!). Eens die laattijdige biedingen geplaatst, nestelde ik me vervolgens voor mijn pc om live de veiling te volgen. Verslavende tv, dames en heren, daar kan geen viersterren-actiefilm tegenop. En niet alleen waar het de eigen favoriete kavels betrof, nee hoor, het hele gebeuren: de veilingmeester die urenlang geconcentreerd, bedaard rustig, maar ook onderhuids enthousiast, die vele loten deskundig aan de man bracht: het ging verbazend vlot vooruit, en leverde prachtige tv op. En dan die beide gekostumeerde personages aan de tafel links van hem, als karakters uit vroegere tijden. En buiten beeld de dame die de internetbiedingen volgde: zij liet slechts sporadisch een 'ja' weerklinken. Om eerlijk te zijn: ik had die beelden die later op de avond te zien waren in Nieuwsuur, waaronder ook shots van het aanwezige publiek, liever niet gezien. Toch altijd leuker als je bepaalde zwarte gaten kan opvullen met je eigen fantasie. Zoals: heeft die boekenliefhebber nu wel of niet zijn slag geslagen?

Comments

En? Heeft boekenliefhebber nu wel of geen succes gehad? Ik (nog) niet. De veiling was in mijn optiek niet erg succesvol. Veel ging vrij laag weg en veel is niet verkocht. De verwachte opbrengst is dan ook niet gehaald.
Er zijn dus interessante 'after sales' mogelijkheden. Onverkochte kavels zijn nog tot twee weken na de veiling voor de laagste inzet (plus veilingkosten) te koop.
Je kunt natuurlijk ook even wachten op deel twee van de Komrijbibliotheek ;-)
Bedankt voor die wie weet gouden tip, Perkamentus!

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen