Martin Ros

Hoe zou het nog met Martin - het hele erge - Ros zijn? Vorige week deed ik zijn boekje Een Vergeten Oorlog: Polen-Rusland 1920 naar het boekenpand, vandaag dacht ik: ga ik het terugkopen? Ik heb Ros nooit van nabij gevolgd, zijn radioprogramma's nooit gehoord. maar in de verte, on memory road, zie ik zijn schaduw nog wel eens opdoemen: de Ros die met vuur en alluur de Privé Domein-reeks introduceerde. Vergeelde krantenartikels, sintels, gloeiend van enthousiasme. Flaubert, Léautaud, Paustovskij: gedachten als honingraten, woorden als wekkers. En dan te weten dat hij zelfs niet de uitgever was van De Arbeiderspers. Neen, redacteur. Of was hij dan toch ergens, ooit 'uitgever'? Het is me niet helemaal duidelijk.

"Maar ik weet niet wie God is, meneer. Ik heb Hem nog nooit gezien. Het leven op aarde is beperkt, klein, bedompt, bedrukt en eng. We zijn niksnutten. Het enige wat we kunnen proberen is ons bestaan een beetje op te krikken door elkaar mooie dingen aan te reiken. Cultuur. Literatuur. Muziek."

Bij deze: een 2012-interview met Arjen Visser in Vrij Nederland.

En hier een 'hele erge' citatencompilatie op Tzum.info. 

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen