verzamelen - lezen

Verschil tussen de bibliofiele verzamelaar en de lezer: bij aanschaf van het boek

* eindigt het verhaal,

* begint het verhaal.


(Hoop maar dat het zo nog niet geformuleerd is, want het ligt eigenlijk wel voor de hand. Geïnspireerd door de frase van Komrij in zijn verhaal 'Landgenoten' in 'Een zakenlunch in Sintra': "Tevreden en al aan een andere prooi denkend, zoals elke verzamelaar die de buit heeft veroverd (...)."

(En waarom schrijf ik 'bibliofiele verzamelaar' en niet gewoon 'bibliofiel'? Wikipedia omschrijft een bibliofiel als 'een verzamelaar'. Terecht? Is verzamelen een cruciale, bepalende eigenschap van/voor de bibliofiel? Is het pas als de boekenliefde zich uit in boekenbezit dat men een bibliofiel is of kan/mag genoemd worden? En moeten we dan de definitie verengen tot boekenverzamelaar? Of dan toch liever boekengenieter?)  

Comments

Piet Perkament said…
Interessant.
A. Inderdaad is ook bij mij de jacht leuker dan het uiteindelijk bezit. Soms schrijf ik er wat over en jaag dan weer verder...
B. Ook ik kon mij geen bibliofiel voorstellen zonder een boekencollectie, maar inmiddels ken ik er een paar (en vind dat nog steeds bizar)!
Guy Bourgeois said…
Eveneens interessant. ;-)

A. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Boekenliefde, het is een beetje een doorsnee love story. Prachtige, adembenemende verhalen over jacht, opwinding en verovering en dan geruisloze aftochten van geroeste liefdes.

B. Die erkenning verrast me van jouwentwege. Toch zo'n beetje als de katholieke kerk die toegeeft dat de zon niet rond de aarde draait. ;-) Maar ze bestaan dus - en ook daar kan ik me iets bij voorstellen.

ps: krijg zin omm de definitie van 'biliofiel' er eens op na te slaan bij Brongers.
Piet Perkament said…
Of 'ze' bestaan hangt af van wat je/de definitie is van een bibliofiel. Voor mij zijn dat lezers maar vooral ook liefhebbers van alles wat met het boek en de boekenwereld te maken heeft; de band, de typografie, het vakmanschap, het verhaal achter bijzondere boeken. Daarnaast geven antiquarische boeken mij vooral een nadrukkelijk gevoel van 'contact' te hebben/maken met een (soms ver)verleden. Soms heel nadrukkelijk door de tekst/informatie.
En ja, dan is er ook nog het verzamelaspect (voor mij persoonlijk toch wel essentieel)
Guy Bourgeois said…
Het doet me wel veel plezier dat de omschrijving bibliofiel voor interpretatie vatbaar is. Maar zoals je zelf toch ook opmerkt: gaat veel verder dan 'het boek als object' - er is de inhoud. Maar de inhoud uitgeprint van internet of dan toch omkaderd door die datering/het vakmanschap/de geschiedenis ... het gekende verhaal van reproductie/origineel. Maar voor mij persoonlijk dan ook het besef dat er van eenduidigheid geen sprake is: nu eens het onderwerp, dan weer de aantrekkelijkheid, enz. Maar nu ook dat recentere besef: ook onthecht van het eigenlijke bezit kan men zich verregaand specialiseren/informeren/genieten.Da's toch altijd makkelijker verhuizen en kleiner huizen. (denk dat dit te kaderen is binnen mijn huidige bibliotheek- en archieffase ;-))
Guy Bourgeois said…
In zijn Boekwoordenboek (1996, De Buitenkant) omschrijft auteur Brongers bibliofiel als:
"Iemand die het boek een goed hart toedraagt en boeken met overleg (lettend op kwaliteit en inhoud)verzamelt; in het bijzonder iemand die zeer geïnteresseerd is in typografisch zeer verzorgd uitgevoerde drukken. Er zijn besloten clubs die zich tot doel stellen om B uitgaven te verzorgen; de eerst gestichte is de Roxburghe club; les 'Bibliophiles Français' werd in 1820 naar het engelse voorbeeld opgericht."

Dus hier ook: het verzamelaspect. Niet heiligmakend natuurlijk, zoals Perkamentus al opmerkte: de definitie is vrij (in te vullen), al lijkt 'liefde voor het boek' onmisbaar. En nu krijg ik zin om dat woord 'liefde' er eens op na te slaan in de Van Dale. ;-)

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen