de catch 22 van gesubsidieerde cultuur

Bij cultuurdebatten wordt cultuur graag voorgesteld als een tegengewicht of aanvulling op de heersende instrumentalisering (alles wordt afgemeten aan het praktisch nut) en pecunialisering (alles wordt vertaald in geld, zie de klimaatopwarming). Maar ironisch genoeg ontsnapt een cultuur die zich beroept op overheidsinvesteringen niet aan de 2 tendensen waar het zich tegenaf zet:
  • instrumentalisering: wat is de meetbare impact van de subsidies? &
  • pecunialisering: wie krijgt welk geld?
Toegegeven: het geeft wel een heerlijk surrealistisch toontje aan de pleidooien en debatten voor meer cultuurgeld.

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen