snelwegimpressie

Gisteren beleefde ik een vreemde internetdag. Ten eerste kreeg ik een reactie op een twee jaar oud artikeltje - leuk en onverwacht. Maar dat verzonk in het niets bij de sensatie die ik voelde toen ik op de blog van een schrijfster belandde - want dat is ze, nu nog student. Ze verhaalt over de liefde en nog zo wat. Maar dan wel in een stijl die je van je sokken blaast. En ik was gewoon dankbaar om zulks te mogen lezen, omdat het inhoudelijk zo helemaal haaks stond op de vele snelwegimpressies die ons ten deel vallen, met allemaal diezelfde bakens, diezelfde bochten, diezelfde files en diezelfde afslagen. Maar ook omdat haar taal me het zwijgen oplegde - en misschien is dat wel wat grote literatuur doet: de lezer het zwijgen opleggen.  (geen link, weet niet of deze schrijfster gediend is met aandacht)

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen