intermezzo

Bibliofilos beschrijft in Weet jij nog waar je was? hoe ze zich nog perfect herinnert waar ze bepaalde favoriete boeken las, en hoe die locaties in haar herinnering één lijken geworden te zijn met het boek. Ik kan me van bepaalde boeken ook wel herinneren waar ik ze gelezen heb, maar meestal is die herinnering toch niet zo sterk: tijdens vakanties bijvoorbeeld is lezen bij mij synoniem van enkele uren intense, geconcentreerde rust - het is als het ware een reis binnen de eigenlijke 'reis', waarbij je je net afsluit voor de omgeving, en in die zin is er tussen locatie en lectuur geen onverbrekelijke band. Meer nog dan waar ik het gelezen heb, weet ik van de meeste boeken daarentegen wel nog haarfijn waar ik ze gekocht heb.

Deze Red Herrings van Tim Heald bijvoorbeeld:



Zo slecht geschreven, dat houd je niet voor mogelijk. Maar dankzij de fotogenieke cover staat hij hier nog (wie weet bots ik binnenkort op een andere vissenkop-cover en zo ontstaan verzamelingen hé). En gelukkig maar, want terwijl de zon hier binnenvalt, valt ook mijn oog erop. En plotsklaps sta ik weer in dat dwarsstraatje dat uitgaf op de Kretenzische Zee. Ik voel de hitte, ben omringd door die intense blauwe lucht (hoewel, was dat wel zo blauw? want in de straat ernaast walste het water door de straten als ik het me goed herinner), voel weer de zalige rust die gepaard ging met dat kuieren langs de zee aldaar. Ik kan me dus 'perfect' de aankoopomstandigheden voor de geest halen, al ben ik minder goed in plaatsnamen en dus ben ik supertevreden om zien dat er ook een stempel in het boek staat waardoor ik nu weet dat de boekhandel met zijn buitenterras Eklektos Books heette (in Elounda) en aan de doorgeschrapte prijzen te zien een terugkoopbeleid hanteerde (van 5 euro naar 2,50 euro, en ik kocht hem vervolgens voor 1,50 euro).

Ik zie nu ook voor het eerst een tweede stempel, op de linkerpagina:Class copy, Gloucesterhire, County Library. Van Engeland over Kreta naar Brussel? Dat gaat hier weer de regenachtige richting uit, hoor ik dit boekje denken. Als het niks wordt met die vissenkop-collectie, zet ik er dus een Brussel-stempel in en neem ik het weer mee op reis, zodat het ergens goed uitgerust aan zijn vierde leven kan beginnen.

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen