Schitterende ruïnes - Jess Walter

'Schitterende ruïnes' van Jess Walter vergast de lezer op een feestmaal: het proeven van woorden en zinnen ('Dit dorpje  zal nooit meer zijn dan een handvol zeepokken tegen een rots'), jezelf even in een andere wereld wanen, twisten in de plot die je als een luchtturbulentie een fractie van een moment uit evenwicht brengen, het vermogen om met sfeerscheppende details heelder levens te schetsen, avontuur, humor en opwinding .. het is er allemaal.
De eerste 200 pagina's waren zonder meer een verrukking: verbazing, nieuwsgierigheid, adoratie ook voor deze schrijver. Maar over de tweede helft van de roman, waar de verwikkelingen en spin-offs nu net een beetje te breed gaan (Pat? really?) ben ik minder lyrisch: de schrijfstijl blijft 'tintelfris', maar de sluier van mededogen en aanvaarding die ruim bemeten over de personages wordt gedrapeerd, haalt ook de angel uit het verhaal. Een tikkeltje meer spankracht, en een personage of twee minder, had dit boek van 'zeer goed' tot 'onvergetelijk' gepromoveerd. Niettemin: aanrader!

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen