De Boekhandel - Penelope Fitzgerald

Plezier aan beleefd?
Ja, vooral de eerste 60-70 pagina's.
Gelachen?
Ja, eerst uitbundig, dan sporadisch.
Geërgerd?
Te veel. Speelt zich af in 1959 en geen dorpse kleinigheid blijft ons bespaard (kan evengoed in 2015 in een klein Waals of Vlaams dorpje spelen). Tot daaraan toe, maar al die nogal lukrake observaties en personages zorgen voor een verlies aan focus: krijg je dus het dorpsleven in de breedte geschilderd, maar wat moet je ermee? 
Content dat je het gelezen hebt?
Dat wel, een boek met weerhaakjes dat ik niet kon wegleggen. Achtereenvolgens: bewondering/plezier, ergernis, lonkende onverschilligheid ... maar altijd weer die verwachting van een mooie zin die je doet voortlezen.
Snel meer van de auteur?
Niet echt. Droge humor en een röntgenkijk op mensen - maar van een auteur verwacht je ook dat hij/zij een verhààl weet te vertellen, dit was nu net iets teveel een sociologische schets. 
Aanraden? Niet aanraden?
Trek er uw plan mee.

PS: Kwam ik ook bij deze bespreking terecht van Djuna Ter Beke. Het woord 'mislukking' vind ik in deze bijzonder ongelukkig gekozen - een 'ervaring rijker' heet zoiets in het voortkabbelende leven van dertigplussers. :-)

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen