Boekenvondsten

Boeken sturen je alle kanten uit - in die zin ben jij de taxichauffeur en zij de passagier. Of is het omgekeerd? In de Bortiergalerij zwichtte ik voor enkele veel te duur geprijsde paperbacks - hoezeer ook de toevallige vondst, de loner, de eenzaat tot mijn verbeelding spreekt, tegen een stormbrigade van liefst 15 oogstrelende covers (van Carter Brown) kon ik geen verzet bieden - deze drie werden het (allemaal 1ste druk, dat wel):

Cover art: Robert McGinnis *1964

Cover art: Barye Phillips *1959

Cover artt: Barye Phillips *1959

PS: Ocharme die boeken in de koude galerij - nog maar oktober maar nu al klam, met pagina's die al zachtjes begin te krullen. Vocht? Of koude rillingen gekregen van die voorbijsnellende pendelende ambtenaren die de Galerij gebruiken als sluipweg naar het Centraal Station? Het paradijs als passerelle naar vertrouwder oorden.


Lezen? Elk boek heeft zijn verdienste natuurlijk, maar dat dit in boekvorm verscheen, daar breek ik nu nog mijn hoofdje over: 'Boulevard van de Vrijheid' is in se niet meer dan een eenvoudig, zeer eenvoudig verhaaltje dat je in 5 minuten verteld hebt - aan de toog van een café. Geen bijzondere zinnen, geen bijzondere plot, een beetje 'tranche de vie', nogal gemoedelijk verteld, bedaard, het midden houdend tussen betrokken en afstandelijk - een anekdote die het tot boekvorm heeft geschopt. (Wat heb ik gemist? Waarom betaal ik hier 20 euro voor? Dit is een verhaal, is het ook 'literatuur'? De verdienste is misschien dat even de gordijntjes gelicht worden van wat doorgaans onzichtbaar blijft - maar waarschijnlijk aanweziger is dan we (willen) denken - mensen die niet ten volle aan het leven kunnen/willen/mogen deelnemen  ... Maar is dit dan de enige manier om dat te verhalen? Is die ogenschijnlijke zwakte - de spreektrant - misschien toch de onvermoede sterkte, aangezien ik hier  niet kan stoppen met typen ...? In beraad.) 



Dan, een mooie vondst: De Baai van Kara Boegas van Paustowski. Al snel leert men dat Karel van het Reve dit boek op 14-jarige leeftijd vanuit het Duits vertaalde. In 1935 dus. Maar deze editie is van 1939?  Navraag bij Pegasus leert dat dit hun eerste en enige uitgave is van dit werk:

"De uitgave uit 1939 is de eerste druk die bij Pegasus verscheen, er is nadien ook geen uitgave van dit werk meer verschenen. In 1935 is bij de uitgeverij 'Boekengemeenschap der V.V.S.U.' (Vereniging Vrienden Sovjet-Unie) de eerste druk verschenen. Pegasus is in 1934 door de CPN opgericht en met dergelijke 'zusteruitgeverijen' waren warme contacten, daarom lag het voor de hand dat Pegasus een nieuwe druk maakte."



Gegevens over de oplage zijn er niet, maar de uitgeverij drukt me op het hart dat ik wel een heel bijzonder exemplaar in handen heb:"In mei 1940 is de uitgeverij direct geliquideerd en een heel aantal uitgaven hebben het eind van de oorlog niet overleefd. Ik neem aan dat dat met deze uitgave ook het geval is."

Een bibliofiel genot dus, maar dat niet alleen, want Paustovskij- van wie ik als puber 'De gouden roos' (zijn literaire herinneringen) meermaals gelezen heb, laat zich ook inhoudelijk al meteen weer kennen als een schrijver/journalist die scherp observeert en luistert om zijn bevindingen dan met verfrissende metaforen aan het papier en de lezers toe te vertrouwen. Wordt vervolgd! 

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen