Van Oorschot: publiek en privé

Oeps, nu verschoot ik wel even. Terwijl de zowat laatste honderd gelezen pagina's vooral een beeld schetsten van een eerder vermoeide (nooit moedeloze) Van Oorschot, op de proef gesteld door ziekte, de dood van zijn vrouw Hillie, de moeizame relaties met zijn redacteuren en schrijvers, nam ik even een voorschot op de foto's enkele pagina's verder en wat bleek: daar was een levenskrachtige man te zien, met intelligente oogjes. Wil dit zeggen dat die selectie uit zijn brieven en nachtelijke gesprekken de waarheid onrecht aandoet? Neen - natuurlijk niet. Die is onthullend, maar niet ontluisterend - het lijkt me dat de biograaf wel degelijk recht doet aan deze persoonlijkheid, een aanvulling biedt op een zogenaamd publiek personage waarvan hij misschien iets te makkelijk veronderstelt dat het gekend is. De veelzijdigheid blijft intact (en de foto's na 1980 laten inderdaad een koelere blik zien).

Het doet mijn gedachten even afdwalen naar die veronderstelde tweespalt publiek personage/privé-persoon die door socio-, psycho- en andere -logen in deze digitale tijden geduid wordt als een risico voor jongeren en minder jongeren: het metsen van een imago middels digitale aanwezigheidspolitiek, een persoonlijkheidsbuilding die niet strookt met de zogenaamde waarheid. Maar is die digitale component per definitie de vermomming? Ik lees - voorbij de glitter en photoshop - ook veel moois en persoonlijks op dit internet - het equivalent van de ontboezemingen op papier van Van Oorschot. En is het niet zo dat de werkvloer nog altijd het grootste schouwtoneel is? Waar mensen een rol spelen en aan hun imago werken terwijl je er bijstaat? Virtueel, vermeend werkelijk, publiek, privé: ik denk dat we er gerust mogen van uitgaan dat de waarheid van de menselijke constructie schuilt in het eeuwige kantelen van boven- en onderbouw, van schoonheid en lelijkheid. En dat we er verbazend goed in slagen om die kantelbeweging te onttrekken aan de priemende oogjes van onze medemens.

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen