Schotse Hooglanders in het Zoniënwoud

In station Groenendaal stap je uit aan de goede kant.

Je probeert niet elke paddenstoel die je tegenkomt te fotograferen. 

Je laat je verleiden door deze bosavenue. 

Je denkt: clichés kunnen ook mooi zijn.

Doet tevergeefs je best om een overvliegend vliegtuig te negeren.

Kiest natuurlijk voor dit 'lush green', donzige paadje.

Bent geen klein beetje verrast om dan een domein met iets wat op een buffel-bordje leek te betreden en daar ook nog eens een uitkijkpost aan te treffen. 

En je bent natuurlijk pas hélemaal verrast als de Hooglanders zich gewoon even in volle zicht hebben gezet om van dit heerlijke najaarszonnetje te genieten. 

Ik vraag me af waar de uitdrukking 'eens goed doorbuffelen' in hemelsnaam vandaan komt, en leer pas later dat het
Schotse Hooglanders zijn. 

Onverstoorbaar.

En je zou hun vacht willen strelen.

Het domein waarop ze leven is divers.

Je vindt er zelfs een uitkijkhut.

En heel wat feeërieke taferelen.

Al zal deze ex-gevederde dat misschien tegenspreken.

De beestjes besluiten eens op te staan.

Wanneer ik hen van een andere kant fotografeer.

En ook aandacht heb voor hun kunstzinnige Hooglandvlaaien. 

Zo kom ik ook in de buurt van hun stallen.

En hun drinkbakje.

Nu is hun interesse pas echt gewekt. Zou ik de langverwachte kapper zijn?

Ook mama of papa komt eens piepen.

En zo sta ik oog in oog met deze prachtige dieren.

En terwijl ik zo af en toe eens achterom kijk - je wil ze toch niet echt onverhoeds in de rug - maar natuurlijk ook rustig mijn ogen vooruit blijf uitkijken (ik wist niet dat ze met 3 waren) geniet ik van hun paradijselijke omgeving. 

Nieuw favoriet plekje denk ik. 

Comments

Popular posts from this blog

Crisis of transitie?

vreemde, hoopvolle dagen